5 czerwca szkoła przyszpitalna w Lublinie ma swoje święto. Z tej okazji warto przypomnieć kilka ciekawych faktów z jej historii.
Szkoła została założona w 1958 roku z inicjatywy profesora Stanisława Piątkowskiego w Klinice Ortopedii Akademii Medycznej w Lublinie. W latach 1966-1970 placówka rozwijała się dzięki wsparciu i zaangażowaniu prof. Antoniego Gębali, którego troską było zawsze i przede wszystkim dobro chorego dziecka. Obydwaj lekarze, będący wizjonerami, uważali, że w procesie zdrowienia małych pacjentów niezbędni są pedagodzy, którzy stanowią nieodłączną część interdyscyplinarnego zespołu opiekującego się dzieckiem chorym i poprzez odpowiednie oddziaływania terapeutyczne mogą zapobiegać negatywnym skutkom hospitalizacji.
W pierwszych latach swojego istnienia szkoła przyszpitalna w Lublinie działała we współpracy ze szkołą specjalną dla dzieci przewlekle chorych w Kazimierzówce. Kadra pedagogiczna była zatrudniana przez administrację szpitala. Pierwszą wychowawczynią i pierwszą kierowniczką szkoły była Pani Lubow Brudt.
W 1964 roku placówka otrzymała akt powołania samodzielnej jednostki oświatowej o nazwie Szkoła Podstawowa przy Państwowym Szpitalu Klinicznym Nr 3 w Lublinie. W 1971 roku jej nazwę zmieniono na Szkoła Specjalna przy Instytucie Pediatrii Akademii Medycznej w Lublinie, a w 1974 roku przemianowano na Szkołę Podstawową Specjalną przy Państwowym Szpitalu Klinicznym Nr 1 w Lublinie. W roku szkolnym 1973/74 w strukturze placówki pojawił się pierwszy oddział szkolny dla dzieci hospitalizowanych na Oddziale Neuropsychiatrii w Państwowym Szpitalu dla Nerwowo i Psychicznie Chorych.
5 czerwca 1981 roku szkole nadano imię twórczyni pedagogiki specjalnej, a jej nazwę zmieniono na Szkoła Podstawowa Specjalna przy PSK Nr 1 w Lublinie im. Marii Grzegorzewskiej, następnie w 1985 roku na Szkoła Podstawowa Nr 41 im. Marii Grzegorzewskiej w Lublinie, a w 1993 roku na Przyszpitalna Szkoła Podstawowa nr 41 im. Marii Grzegorzewskiej w Lublinie.
Jednym z ważnych elementów doskonalenia zawodowego był wyjazd szkoleniowy do Holandii w 1996 roku do szkoły przyszpitalnej w University Medical Center Groningen, podczas którego nauczyciele mieli okazję obserwować pracę interdyscyplinarnego zespołu opiekującego się dzieckiem chorym.
W marcu 1999 roku placówkę przekształcono w Zespół Szkół przy Dziecięcym Szpitalu Klinicznym w Lublinie, a od 1 września 1999 roku w Zespół Szkół Specjalnych przy Dziecięcym Szpitalu Klinicznym w Lublinie z sześcioletnią szkołą podstawową i trzyletnim gimnazjum. W 2019 roku w szkole odbył się ostatni egzamin gimnazjalny (w związku z wdrażaniem reformy systemu oświaty likwidującej gimnazja).
W 2014 roku szkoła zmieniła nazwę na Zespół Szkół Specjalnych przy Uniwersyteckim Szpitalu Dziecięcym w Lublinie. W tym samym roku nauczyciele powołali do życia Stowarzyszenie Łowcy Uśmiechów.
W roku szkolnym 2015/2016 w strukturze placówki zaczęło funkcjonować Liceum Ogólnokształcące Specjalne.
W 2017 roku szkoła została uhonorowana wyróżnieniem za szczególne zasługi dla rozwoju Uniwersyteckiego Szpitala Dziecięcego w Lublinie. Rok później odbyły się uroczyste obchody 60-lecia jej istnienia. Zaproszeni goście mieli okazję obejrzeć wspaniały program artystyczny przygotowany przez uczniów szkoły.
W 2024 roku Zespół Szkół Specjalnych przy Uniwersyteckim Szpitalu Dziecięcym w Lublinie w dowód wdzięczności i uznania za zaangażowanie i wkład na rzecz rozwoju regionu oraz zachowania jego tożsamości historycznej i kulturowej otrzymał Medal 550-lecia Województwa Lubelskiego.
Historia Lubelskiej Szkoły Przyszpitalnej to historia miejsca niezwykłego, w którym uśmiech nauczyciela zastępuje dzwonek, a słowa wsparcia są tak samo ważne, jak przekazywana wiedza.
Całemu Gronu Pedagogicznemu oraz wszystkim Pracownikom Szkoły życzymy satysfakcji z wykonywanej pracy oraz wielu nieszablonowych pomysłów w tworzeniu przyjaznej przestrzeni szkolnej w środowisku lokalnym.
Aby zdziałać coś wartościowego, trzeba być kimś wewnętrznie, trzeba mieć swój własny świat, trzeba mieć mocny fundament przekonań – w coś gorąco wierzyć, czemuś gorąco służyć – trzeba być sobą! Maria Grzegorzewska
Oprac. agck
